Jesteśmy obywatelską inicjatywą krakowian i krakowianek, których łączy troska o przejrzystość, odpowiedzialność i wiarygodność władz miasta — a nie partyjne barwy. Wyjaśniamy, dlaczego domagamy się referendum i jakie decyzje doprowadziły Kraków do tego momentu.
Autor:
Mieszkańcy Krakowa
Jesteśmy grupą mieszkanek i mieszkańców Krakowa, zaniepokojonych kierunkiem polityki prowadzonej przez Prezydenta Miasta Aleksandra Miszalskiego oraz współpracującą z nim Radę Miasta.
Łączy nas troska o przyszłość miasta, a nie przynależność partyjna. Mamy różne poglądy polityczne, a część z nas w wyborach ogólnopolskich głosowała na ugrupowanie, z którego wywodzi się obecny Prezydent.
Jesteśmy przekonani, że zmiana na stanowisku Prezydenta Miasta jest niezbędna dla umożliwienia przejrzystego, odpowiedzialnego i przewidywalnego zarządzania Krakowem.
Nie jesteśmy działaczami partyjnymi ani zapleczem żadnej partii politycznej.
Nasza inicjatywa nie jest elementem ogólnopolskiego sporu politycznego i nie służy promocji jakiejkolwiek formacji. Jest wyrazem obywatelskiego sprzeciwu wobec sposobu zarządzania naszym miastem.
Zadłużenie Krakowa w ciągu niespełna dwóch lat znacząco wzrosło — według dostępnych danych o niemal 2 miliardy złotych. Mimo skali problemu nie zlecono niezależnego, kompleksowego audytu finansów miasta, który pozwoliłby ocenić przyczyny tego stanu i zaproponować realny plan jego ograniczenia.
Koszty obsługi długu już dziś przekładają się na decyzje uderzające w mieszkańców, w tym na podwyżki opłat. Jednocześnie wprowadzono nowe, rozbudowane struktury organizacyjne urzędu, które zwiększyły liczbę etatów i skomplikowały procesy decyzyjne, zamiast je uprościć.
Prezydent Miasta pełni funkcję reprezentacyjną i symboliczną. Oczekujemy, że będzie ją sprawował z należytą powagą i świadomością odpowiedzialności, jaką niesie ten urząd.
Aktywność medialna Prezydenta – w tym liczne materiały o charakterze rozrywkowym – budzi nasze wątpliwości co do rozumienia roli, jaką pełni. Nie kwestionujemy potrzeby komunikacji z mieszkańcami, ale uważamy, że powinna ona wzmacniać autorytet urzędu, a nie go osłabiać.
Styl sprawowania władzy wpływa na wizerunek miasta i zaufanie mieszkańców do instytucji publicznych.
W kampanii wyborczej Prezydent złożył około 150 konkretnych obietnic programowych. Wiele z nich miało jasno określony zakres i termin realizacji, m.in.:
- roczny bilet dla studentów za 365 zł,
- bon na kulturę,
- bon na sport (600 zł rocznie),
- program „Pokonaj depresję” dla młodzieży,
- Centrum Rzemiosła Tradycyjnego,
- nowe akademiki,
- publiczne toalety w każdym parku,
- rozwiązanie problemu „więźniów czwartego piętra”,
- rozbudowa systemu automatycznych defibrylatorów zewnętrznych
Do dziś znaczna część tych zapowiedzi nie została zrealizowana lub została wdrożona jedynie częściowo.
Z niepokojem obserwujemy decyzje personalne podejmowane w strukturach podległych Prezydentowi. Przykłady obsadzania stanowisk osobami bez adekwatnego doświadczenia lub kompetencji budzą wątpliwości co do stosowania zasad merytokracji i równego dostępu do służby publicznej. Doniesienia medialne dotyczące przebiegu konkursów oraz kryteriów wyboru kandydatów wymagają wyjaśnień.
Jakość kadr w instytucjach miejskich bezpośrednio przekłada się na jakość usług publicznych świadczonych mieszkańcom.
Prezydent Miszalski obiecywał w kampanii wbicie pierwszej łopaty w ramach budowy metra już w 2028 r. Teraz mówi o przesunięciu tej daty na 2030 r. (a więc po kolejnych wyborach).
Prezydent Miszalski nie wskazał w sposób przekonujący skąd miasto wygospodaruje środki na wkład własny ani też skąd pozyska pozostałe środki na wielomiliardową inwestycję. Powołał natomiast już cztery zespoły do spraw budowy metra.
Mieszkańcy oczekują realnego harmonogramu oraz wiarygodnego wskazania źródeł inwestycji.
W 2025 r. ujawniono, że Prezydent Miszalski był jeszcze radnym miasta Krakowa (i przewodniczącym komisji zajmującej się turystyką) był też wspólnikiem spółki, która robiła interesy z miastem. Nie zarzucamy Prezydentowi złamania prawa, ale na pewno opisana sytuacja nie sprzyja budowaniu zaufania do pełnionej przez Aleksandra Miszalskiego funkcji. Tak samo jak pobranie kilka lat temu (w czasie pandemii) przez spółki Miszalskiego 11 milionów wsparcia, z tzw. „tarcz antycovidowych”, które w tym samym czasie ostro krytykował jako poseł.
Zaufanie do władz miasta wymaga nie tylko zgodności z prawem, ale także jasnych i czytelnych standardów etycznych.
Uważamy, że skala przedstawionych problemów uzasadnia sięgnięcie po demokratyczne narzędzie, jakim jest referendum. Referendum traktujemy jako narzędzie odpowiedzialności władz przed mieszkańcami, a nie jako formę politycznej konfrontacji.
